TESTIMONIALS

Αποθεραπεία ασθενούς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία.
13/11/17

Ο κος Γιώργος, ασθενής του κέντρου, μας μιλάει για την πορεία της υγείας του και τον αγώνα για επανένταξη στη καθημερινότητα, με τη φροντίδα του έμπειρου και εξειδικευμένου προσωπικού μας.

 

 

 

Σύνδρομο Guillain-Barre (Γκιουλεν Μπαρε)
04/09/17

Πρόκειται για μια σπάνια νευρολογική πάθηση με επίπτωση σε 1 ή 2 άτομα ανά 100.000 πληθυσμού. Το σύνδρομο Guillain-Barre αρχίζει συχνά με συμμετρική ανιούσα παράλυση και απώλεια αντανακλαστικών, όπου σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να προσβληθούν οι αναπνευστικοί μυς, προκαλώντας αναπνευστική ανεπάρκεια. Η ανάρρωση των ασθενών ξεκινάει από δύο έως τέσσερις εβδομάδες μετά την πρώτη εμφάνιση.

 

Στέργιος Πάργας , Φυσικοθεραπευτής

 

«Ο ασθενής Ε.Ε. νοσηλεύτηκε στο κέντρο μας έχοντας υποστεί διαμηριαίο ακρωτηριασμό στο αριστερό κάτω άκρο. Κατά την παραμονή του στο κέντρο και στο οξύ μετεγχειρητικό στάδιο το φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα περιλάμβανε αναπνευστικές ασκήσεις, περίδεση του ακρωτηριασμένου μέλους, ασκήσεις εύρους κίνησης στο ακρωτηριασμένο μέλος, ασκήσεις ενδυνάμωσης στο υγιές κάτω άκρο και στα άνω άκρα, έγερση στην καθιστή θέση από το κρεβάτι, ενδυνάμωση κορμού. Μετά την αφαίρεση των ραμμάτων και την εφαρμογή του αναγκαίου προγράμματος απευαισθητοποίησης του δέρματος, το φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα περιλάμβανε ,εκτός από τις ασκήσεις ενδυνάμωσης, την μονοποδική έγερση του ασθενή στα δίζυγα, την βάδιση του στα δίζυγα και μετέπειτα την βάδιση του με τραπεζοειδή βακτηρία τύπου. Μετά την διαμόρφωση του σχήματος του ακρωτηριασμένου μέλους στον ασθενή τοποθετήθηκε τεχνητό μέλος και ξεκίνησε η επανεκπαίδευση βάδισης του στα δίζυγα αρχικά και έπειτα με τετραποδική βακτηρία τύπου «πι». Ο ασθενής εκπαιδεύτηκε στην προσθήκη και αφαίρεση του τεχνητού μέλους, στις μεταφορές από το κρεβάτι στο αμαξίδιο και στις καθημερινές του δραστηριότητες με την συμβολή και της εργοθεραπείας. Έτσι, με τη νοσηλεία του στο Κ.Α.Α «Αρμονία» ο κ. Ε.Ε απέκτησε την αυτονομία που είχε πριν τον ακρωτηριασμό σε αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο.»

Γεωργία Χοροζοπούλου, Φυσικοθεραπεύτρια

 

 

«Η ασθενής Π.Η. ήρθε στο Κ.Α.Α «Αρμονία»  στις 8/12/2013 μετά από αιμορραγικό ΑΕΕ με ΔΕ ημιπληγία. Οι δυσκολίες που παρουσίαζε ήταν απώλεια της μυϊκής ισχύος και μείωση της αισθητικότητας στο δεξί άνω και κάτω άκρο, ενώ παρουσίαζε και αδυναμία στο να έρθει στην καθιστή θέση.  Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω ήταν το γεγονός πως ήταν πλήρως εξαρτημένη από τρίτους για τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Σε διάστημα 6 μηνών εντατικής θεραπείας όπως κινησιοθεραπεία, επανεκπαίδευση κινητικού έλεγχου, επανεκπαίδευση βάδισης και ασκήσεις ισορροπίας, κατάφερε να μπορεί να έρχεται  στην καθιστή θέση ανεξάρτητη και να βαδίζει με βοήθημα τετραποδικής βακτηρίας.

Γύρισε στο σπίτι της στις 16/6/2014 βαδίζοντας ενώ χρειάζεται πλέον πολύ μικρή βοήθεια από τους συγγενείς της μέχρι να προσαρμοστεί στις καινούριες συνθήκες ζωής μετά το ΑΕΕ που είχε υποστεί.»

Μαρία Ασκερίδου, Φυσικοθεραπεύτρια

 

 

«Ο κ. Κ.Ι. νοσηλεύτηκε στο Κ.Α.Α «Αρμονία», όπου και παραπέμφθηκε στο τμήμα εργοθεραπείας για αξιολόγηση και θεραπεία. Η διάγνωση παραπομπής του κυρίου Κ. ήταν «Ισχαιμικό Α.Ε.Ε. – Αριστερή Ημιπληγία, Απραξία/Neglect Ιστορικό μεταστατικού Ca».

Μετά την αρχική του αξιολόγηση καθορίστηκαν τα παρακάτω προβλήματα που καθιστούσαν τον ασθενής πλήρως εξαρτημένο:

  1. η ιδεακή απραξία του και η αγνόηση της πάσχουσας πλευράς που ήταν σε μεγάλο βαθμό
  2. ο πόνος που εξέφραζε ότι τον ενοχλεί, ως ανασταλτικός παράγοντας για συνεργασία και αιτία διάσπασης της προσοχής, και
  3. το κινητικό επίπεδο του άνω άκρου το οποίο δεν είχε καθόλου κίνηση, ενώ η αισθητικότητά του ήταν ελλιπής.

Με βάση τις παραπάνω προβληματικές περιοχές επιλέχθηκαν οι στόχοι πάνω στους οποίους στηρίχθηκε το πρόγραμμα της εργοθεραπευτικής παρέμβασης. Οι στόχοι αυτοί ήταν οι εξής:

  1. η έκλυση των αυτοματισμών σε βασικές δραστηριότητες καθημερινής ζωής
  2. η διατήρηση του στόχου σε απλές και σύντομα χρονικά δραστηριότητες
  3. η αύξηση της ικανότητας του ασθενή να αναγνωρίζει αντικείμενα από την πάσχουσα πλευρά και να γυρίσει το κεφάλι να τα δει
  4. η κατάκτηση της  ανεξαρτησίας σε βασικές δραστηριότητες: σίτιση, προσωπική υγιεινή, ένδυση.

Σε διάστημα 2 μηνών ο ασθενής παρουσίασε σημαντική βελτίωση τόσο στον αντιληπτικό τομέα όσο και στην λειτουργικότητά του.

Πιο συγκεκριμένα ο ασθενής τρώει πια αξιοποιώντας το υγιές χέρι του. 

Μπορεί να πλύνει χέρια και πρόσωπο και να χτενιστεί.

Εκπαιδεύοντάς τον με ειδικές τεχνικές ένδυσης και απόδυσης κατάφερε να μπορεί να εκτελεί μόνος του την ένδυση άνω κορμού και στην ένδυση κάτω κορμού  να χρειάζεται ελάχιστη βοήθεια.

Όσον αφορά την αγνόηση της πάσχουσας πλευράς ο ασθενής έχει παρουσιάσει βελτίωση. Μπορεί να δει και να πιάσει αντικείμενα από την αριστερή πλευρά .Φροντίζει το χέρι του και προσπαθεί να το εντάξει σε δραστηριότητες.

Ο πόνος λόγω κατάκλισης έχει μειωθεί σημαντικά οπότε ο ασθενής είναι πιο συγκεντρωμένος σε δραστηριότητες και αντέχει σε καθιστή θέση.

Στο ημιπληγικό αριστερό άνω άκρο έγινε εφαρμογή ναρθήκων που το διατηρούν σε σωστή θέση και αποτρέπουν τις παραμορφώσεις.

Ο κ. Κ είναι ευχαριστημένος με την εξέλιξή του καθώς και το οικείο περιβάλλον του.

Και μην ξεχνάμε πως το μεγαλύτερο δώρο είναι η υγεία , ο μεγαλύτερος πλούτος είναι η ικανοποίηση, και η καλύτερη σχέση είναι η πίστη. Ένα τρίπτυχο που η επιστημονική ομάδα και το προσωπικό του κέντρου μας προσφέρει σε κάθε ασθενή.»

Ερμίνα Τζωρτζάτου, Υδροθεραπεύτρια

 

 

«Η κα. Β.Σ. ήρθε πρώτη φορά στο Κ.Α.Α «Αρμονία» στις 30/9/2013 με διαγνωσμένη Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Πραγματοποίησε στο σύνολο 80 θεραπείες  σε χρονικό διάστημα 8 μηνών περίπου, εκτελώντας μέχρι 3 θεραπείες την εβδομάδα.

Την πρώτη φορά που μπήκε στην πισίνα δεν είχε τη δυνατότητα να πατήσει ολόκληρα τα πέλματά της στο έδαφος με αποτέλεσμα να ορθοστατεί και να βαδίζει στο βαθύ επίπεδο (1,35 εκ.) και κρατώντας την μπάρα με τα δάκτυλα των ποδιών της. Επίσης, δυσκολευόταν αρκετά στη κάμψη των γονάτων, κάτι το οποίο την δυσκόλευε σε πολλές κινήσεις. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η μετακίνησή της μέσα και έξω από την πισίνα γινόταν με αναπηρικό αμαξίδιο.

Εκμεταλλευόμενη τις ιδιότητες του νερού και ακολουθώντας το πρόγραμμα θεραπείας που δημιουργήθηκε ειδικά για την ίδια, υπήρχε μια συνεχής εξέλιξη. Από το βαθύ επίπεδο (1,35 εκ.) περάσαμε στο ρηχό (0,90 εκ.), όπου πλέον πατάει ολόκληρα τα πέλματά της στο έδαφος και βαδίζει κάμπτοντας με περισσότερη ευκολία τα γόνατα, κρατώντας την βοηθητική μπάρα. Απέκτησε επίσης τη δυνατότητα να μετακινείται μέσα και έξω από την πισίνα μόνη της στηριζόμενη στην μπάρα.  Τέλος, κατάφερε να βαδίσει μόνη της στο ρηχό επίπεδο χωρίς καμία στήριξη, αρχικά με την θεραπεύτρια δίπλα και στη συνέχεια χωρίς επίβλεψη.

Χρειάζεται υπομονή και επιμονή από τον ασθενή, αλλά και από τον θεραπευτή για να υπάρξει εξέλιξη σε ένα πρόγραμμα θεραπείας.»

Αγοραστή Λογαρά, Φυσικοθεραπεύτρια

 

 

«Η κα. Γ.Χ. ,73 ετών, εισήχθη στο Κ.Α.Α «Αρμονία» ύστερα από αρθροπλαστική δεξιού γόνατος. Η  ασθενής έφερε κατακλίσεις 4ου βαθμού στις φτέρνες και μια στον κόκκυγα που είχε διαστάσεις 32x18cm και βάθος που έφτανε μέχρι το οστό.

 Τις πρώτες ημέρες η κλινική της εικόνα ήταν αρκετά βαριά. Είχε έντονη αδυναμία λόγω των συνεχών λοιμώξεων που είχε υποστεί εξαιτίας των κατακλίσεων ενώ και το αναπνευστικό της σύστημα ήταν επιβαρυμένο. Το χειρουργημένο δεξί γόνατο είχε έντονο οίδημα , περιορισμένο εύρος  κίνησης ,αδυναμία , ενώ περιορισμό είχε και το αριστερό της γόνατο καθώς και έντονο πόνο λόγω οστεοαρθρίτιδας. Η ασθενής με μεγάλη προσπάθεια και βοήθεια από δύο θεραπευτές μπορούσε να έρθει στην καθιστή θέση. Η προσπάθεια για ορθοστάτηση  με μερική φόρτιση του πάσχοντος κάτω  άκρου  ήταν αδύνατη και σε αυτό συνέβαλε σημαντικά το μεγάλο βάρος της ασθενούς.

 Ύστερα από μεγάλη προσπάθεια  της ασθενούς και συμμετοχή της σε πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που περιλάμβανε αναπνευστική φυσικοθεραπεία, ασκήσεις εύρους, ενδυνάμωσης, ιδιοδεκτικότητας και φυσικά μέσα,  η κα. Γ.Χ. κατάφερε πολύ σύντομα να κάνει μερικά βήματα με τετραποδική βακτηρία τύπου «πι». Χάρη στην εξειδικευμένη γνώση του νοσηλευτικού προσωπικού του Κ.Α.Α «Αρμονία» στον τομέα της κατάκλισης, η κατάκλιση της ασθενούς στον κόκκυγα είχε σημαντική βελτίωση, οι κατακλίσεις στις φτέρνες έκλεισαν και η ίδια άρχισε να ανακτά δυνάμεις έτσι ώστε όταν συμπλήρωσε το χρονικό διάστημα για το οποίο συνέδραμε το ταμείο της στη νοσηλεία της η κα Γ.Χ. μπορούσε να αυτοεξυπηρετείται και να διανύει αποστάσεις 20m  περίπου με το "Π".

 Επειδή όμως η ασθενής εξακολουθούσε να ταλαιπωρείται από την κατάκλισή της στον κόκκυγα αποφάσισε να παρατείνει τη νοσηλεία της στο Κ.Α.Α «Αρμονία» καλύπτοντας η ίδια τα νοσήλια γιατί ήταν πάρα πολύ ευχαριστημένη από τις υπηρεσίες του κέντρου. Όταν τελικά ολοκλήρωσε το πρόγραμμα αποκατάστασής της η κατάκλισή της είχε το μέγεθος μιας μικρής μπάλας διαμέτρου 3cm,η κα Γ.Χ. είχε χάσει 7 κιλά και μπορούσε πλέον να κινείται με άνεση χρησιμοποιώντας βακτηρία και σε εξωτερικούς χώρους (ανηφόρες, κατηφόρες, έδαφος με χαλίκια, άμμο, σκάλες) διανύοντας μεγάλες αποστάσεις.

Δημήτρης Κουκουλέτας, Φυσικοθεραπευτής

 

 

«Ο ασθενής Α.Κ. ,ετών 46, υπέστη κάταγμα κνημιαίου πλατό και ρήξη πετάλου των στροφέων, μετά από τροχαίο. Κατά την παρουσία του ακολούθησε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα  αποκατάστασης  (φυσικοθεραπεία – υδροθεραπεία).

Αρχικά, δόθηκε έμφαση στην ενδυνάμωση του υγιούς κάτω άκρου, στην διατήρηση του εύρους κίνησης της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης εντός των ασφαλών ορίων. Υψίστης σημασίας κατά την αποκατάσταση αποτέλεσε η δυναμική σταθεροποίηση του στροφικού πετάλου με ασκήσεις κλειστής κινητικής αλυσίδας. Η αύξηση του εύρους κίνησης, η βελτίωση της σταθερότητας της άρθρωσης και του νευρομυϊκού συντονισμού προσέφεραν στον ασθενή ένα πλήρως λειτουργικό άνω άκρο ικανό να εκτελέσει δραστηριότητες overhead, ενώ παράλληλα, και σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες για φόρτιση του κάτω άκρου, βελτιώθηκε ακόμη περισσότερο η λειτουργικότητα και η ανεξαρτησία του ασθενούς.

Με βάση τα παραπάνω ο ασθενής κατά την έξοδό του από το κέντρο αποκατάστασης ήταν ικανός να χρησιμοποιεί για ποικίλες δραστηριότητες το άνω άκρο, να βαδίζει ανεξάρτητος με χρήση μίας βακτηρίας και να ανεβοκατεβαίνει σκάλες.»

Αναστασία Θέου, Εργοθεραπεύτρια

 

 

«O κύριος Α.Κ. ,ετών 66, ήρθε στο Κ. Α. Α. για αποκατάσταση με διάγνωση «ισχαιμικό ΑΕΕ με δεξιά ημιπληγία». Ο ασθενής στις πρώτες ημέρες της νοσηλείας του βρισκόταν κλινήρης μη μπορώντας να σιτιστεί μόνος παρά μόνο με τη βοήθεια του νοσηλευτικού προσωπικού, ούτε να αυτοεξυπηρετηθεί και να έρθει σε καθιστή  θέση . Αρχικά ξεκινήσαμε την εκπαίδευση σίτισης με το αριστερό άνω άκρο το οποίο είναι και το υγιές και από την δεύτερη εβδομάδα  ο ασθενής άρχισε να σιτίζεται μόνος του. Έπειτα ξεκινήσαμε την εκπαίδευση μεταφορών από ύπτια σε καθιστή θέση στο κρεβάτι και τις αλλαγές θέσεων. Μετά από αρκετές συνεδρίες ο ασθενής άρχισε να «ρολλάρει» μόνος του , να  έρχεται  στην καθιστή θέση και να μεταφέρεται σε αμαξίδιο με εποπτεία . Τέλος, ξεκινήσαμε την εκπαίδευση άνω και κάτω κορμού με ειδικές τεχνικές και ο ασθενής σήμερα καταφέρνει να ντύνεται  μόνος του. Παράλληλα, δουλεύαμε το ημιπληγικό άνω άκρο με παθητικές και ενεργητικές δραστηριότητες.»

Απόστολος Κουκούτσης, Φυσικοθεραπευτής

 

 

«Στις 28/4/2014 εισήλθε στο Κέντρο Αποκατάστασης «Αρμονία» ασθενής ,ετών 79 , ο οποίος υπέστη ισχαιμικό Α.Ε.Ε. με δεξιά ημιπληγία, αφασία.

Μετά από την αξιολόγησή μου ο ασθενής δεν είχε καμία κινητικότητα στην δεξιά πλευρά και ούτε καθιστή θέση. Μπήκαμε αμέσως σε εφαρμογή tilt όπου και φτάσαμε στις 90 μοίρες ορθοστάτηση, ενώ επίσης έγιναν ασκήσεις αναχαίτισης σπαστικότητας  στο κρεβάτι bobath , ασκήσεις rom άνω και κάτω  άκρων και κορμού. Στα μέσα Μαΐου περίπου ο ασθενής έμαθε πλέον να έχει καθιστή θέση και να ορθοστατεί στα πολύζυγα με την βοήθεια του θεραπευτή.  Έτσι ,λοιπόν, για να ορθοστατήσει καλύτερα ο ασθενής ακολούθησε balance  το οποίο θα τον βοηθούσε να διατηρήσει καλύτερα τον κορμό του ακόμα και την ισορροπία του στην όρθια θέση. Στις 1/6/2014 ο ασθενής ορθοστάτησε στα δίζυγα με ελάχιστη βοήθεια από τον θεραπευτή , έγινε προσπάθεια βάδισης με την βοήθεια του θεραπευτή, πράγμα όμως που το κατάφερε και με την εφαρμογή ειδικού νάρθηκα στο κάτω άκρο (τύπου kletzak). Ο ασθενής σήμερα βαδίζει στα δίζυγα με την ελάχιστη πλέον βοήθεια του θεραπευτή και η βάδιση του γίνεται όλο και καλύτερη μέρα με την μέρα. Ευελπιστώ και πιστεύω ότι μπορώ να τον δω κάποια στιγμή να βαδίζει με το τετραποδικό μπαστούνι και στη συνέχεια της θεραπείας γιατί θα είναι ένα μεγάλο μου κατόρθωμα για τα όσα είχαμε κάνει μέχρι τώρα με τον ασθενή.»

Χάρης Αντωνιάδης, Φυσικοθεραπευτής

 

 

«Στο τέλος Αυγούστου 2013 μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Α. «Αρμονία» η κα. Α.Μ. με κατάγματα σε αυχενικούς (Α1-Α2) και θωρακικούς (Θ8-Θ12) σπονδύλους και κάκωση αριστερού βραχιονίου πλέγματος, μετά από τροχαίο ατύχημα. Η ασθενής νοσηλευόταν ήδη για 50 ημέρες στην ΜΕΘ, οπότε και μεταφέρθηκε στο κέντρο μας με κατακλίσεις στο ινιακό οστό, δεξιό γλουτό και αριστερό γαστροκνήμιο. Επίσης, είχε μεγάλη δυσκαμψία με πόνο στο δεξί γόνατο και ισχίο και στον αριστερό ώμο, λόγω της ακινησίας στο νοσοκομείο.

Κατά τις πρώτες μέρες της παραμονής της η ασθενής ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση, χωρίς καμία κινητικότητα και δεν είχε σχεδόν καθόλου επικοινωνία με τους γύρω της. Μόλις σταθεροποιήθηκε ξεκινήσαμε ασκήσεις στο κρεβάτι, καθώς υπήρχε απαγόρευση για την έγερσή της σε καθιστή θέση λόγω των καταγμάτων. Αρχικός στόχος μας ήταν να αυξήσουμε το εύρος των αρθρώσεων, η ενδυνάμωση των μυών και η βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας της ασθενούς.

Σε έναν μήνα καταφέραμε, σε συνεργασία με την εργοθεραπεύτρια, να την φέρουμε σε καθιστή θέση και να την διατηρεί μόνη της, απαραίτητα με εφαρμογή ναρθήκων σε αυχένα και θωρακοσφυϊκή περιοχή. Στους δύο μήνες ξεκίνησε να βαδίζει στα δίζυγα με μερική βοήθεια, αυξήθηκε κατά πολύ το εύρος των δύσκαμπτων αρθρώσεων και η γενική σωματική δύναμη. Στους τέσσερις μήνες, Χριστούγεννα του 2013, η ασθενής ήταν σε θέση να βαδίζει σχεδόν ανεξάρτητα με βακτηρία τετράποδης στήριξης, απέκτησε πολύ καλή ισορροπία και μπορούσε να αυτοεξυπηρετείται σε μεγάλο βαθμό.

Αυτό που με χαροποίησε σαν θεραπευτή της ήταν ότι κατάφερα έναν άνθρωπο που ήταν σε πολύ άσχημη σωματική και ψυχολογική κατάσταση να τον βοηθήσω να περπατήσει και να επανενταχθεί στην καθημερινότητά του.»

Πασχάλης Ζάχαρης, Φυσικοθεραπευτής

 

 

«Η ασθενής  κα. Ε.  προσήλθε στο Κ.Α.Α «Αρμονία» ύστερα από μακρά παραμονή σε νοσοκομειακή μονάδα λόγω κατάγματος κοτύλης του αριστερού ισχίου. Το κάταγμα τελικώς δεν  χειρουργήθηκε ,καθώς έκριναν  οι θεράποντες ιατροί, οπότε εισήχθη στην κλινική μας με δερματικό νάρθηκα ποδιού με έλξη . Το ιδιαίτερα πλούσιο ιατρικό ιστορικό , αλλά και η ιδιαίτερα κακή κλινική εικόνα της ασθενούς, δυσκόλευε κατά πολύ το ιατρικό και φυσιοθεραπευτικό πλάνο , αρκεί να αναφέρουμε ότι η κολπική μαρμαρυγή από την οποία έπασχε η ασθενής καθιστούσε ακόμα πιο δύσκολή την προσπάθεια.

Καθώς οι μέρες περνούσαν και υποχωρούσε ο πόνος -στο μεταξύ αφαιρέθηκε και ο δερματικός νάρθηκας- ξεκίνησε και η κινητικότητά της . Ιδιαίτερη προσοχή και μνεία δόθηκε στο να εγερθεί επιτυχώς από το κρεβάτι. Οι κινήσεις προσεκτικές και ήρεμες, καθώς η ασθενής είχε και παραμορφωτική αρθρίτιδα στα άνω και κάτω άκρα αλλά και αρκετά παλαιά κατάγματα, οπότε εγκυμονούσε ο φόβος. Με συνδυασμένες τεχνικές πετύχαμε έγερση αλλά και βάδιση με τετραποδική βακτηρία τύπου  «πι» . Πάνω σε αυτήν την προσπάθεια επανεκπαιδεύσαμε  την ασθενή ώστε να έχει μια σωστή βάδιση αλλά και μια σωστή λειτουργικότητα στις κινήσεις της. Η ασθενής έφυγε από το  Κ.Α.Α «Αρμονία» βαδίζοντας με τετραποδική βακτηρία τύπου  «πι» για αρκετά μεγάλη απόσταση και με πολύ καλή λειτουργικότητα στις κινήσεις της.»  

Νίκος Κανάκης , Φυσικοθεραπευτής

 

«O κ. Α.Π. ήρθε στο κέντρο μας για αποκατάσταση από το γενικό νοσοκομείο με διαγνωσμένο εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο ασθενής στις πρώτες ημέρες νοσηλείας του βρισκόταν κλινήρης μη μπορώντας να έρθει σε καθιστή θέση και έχοντας αρκετά αντιληπτικά ,αλλά, και κινητικά προβλήματα. Τώρα, 3 μήνες μετά από εκείνη την ημέρα, ο κ. Α. -ασθενής εξωτερικής νοσηλείας, είναι σε θέση να ζει σπίτι του χωρίς την φροντίδα κάποιου προσώπου ,να βαδίζει με την βοήθεια βακτηρίας χωρίς ,όμως, να έχει σοβαρά λειτουργικά προβλήματα και να είναι πλήρως ενταγμένος στο κοινωνικό σύνολο συναντώντας τους φίλους του και τους συγγενείς του. Αυτό επετεύχθη μετά τη συνεργασία του κ. Α. με το νοσηλευτικό προσωπικό του κέντρου καθώς και με τους επιστημονικά καταρτισμένους θεραπευτές που προσπάθησαν στο έπακρο να επιστρέψει ο ίδιος πίσω στην καθημερινότητά του. Με την κατάλληλη θεραπεία και εκπαίδευση στην κάθε φάση που βρισκόταν κατάφερε να έρχεται στην καθιστή θέση χωρίς βοήθεια. Με την ενδυνάμωση του κορμού του και την σωστή χρήση των άκρων του αλλά ,σαφώς, και με την απαραίτητη διευκόλυνση ερχόταν στην καθιστή θέση ανεξάρτητα. Μετά την κατάκτηση αυτής ο κ. Α. ορθοστάτησε και αμέσως μετά έγινε η προσπάθεια για βάδιση. Συνέχεια είχε η επανεκπαίδευση του σωστού προτύπου βάδισης και η εξάλειψη του παθολογικού πριν υιοθετηθεί από τον εγκέφαλο και συνεχίσει έτσι. Έτσι, μετά από τρεις μήνες συνεργασίας του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή του, ο κ. Α. έφτασε στα επιθυμητά για αυτόν αποτελέσματα: να μπορέσει να περπατήσει ξανά και να βγει με τους φίλους του όπως παλιά.»