Λάθη και αστοχίες κατά τη διάρκεια αποκατάστασης του συνδρόμου υπακρωμιακής πρόσκρουσης

18/12/17
 
 
Λάθη και αστοχίες κατά τη διάρκεια αποκατάστασης του συνδρόμου υπακρωμιακής πρόσκρουσης. Α. Μπογδάνης Φυσικοθεραπευτής, Κέντρο Αποκατάστασης «Αρμονία»  
 
Παρουσίαση επιστημονικής εργασίας με τίτλο  «Λάθη και αστοχίες κατά τη διάρκεια αποκατάστασης του συνδρόμου υπακρωμιακής πρόσκρουσης» στο  9ο Πανελλήνιο Συνέδριο με Διεθνή Συμμετοχή με θέμα «Η Ιατρική της Άθλησης στον 21ο αιώνα» που διοργάνωσε  το Εργαστήριο Αθλητιατρικής του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 1 – 3 Δεκεμβρίου 2017, στη Θεσσαλονίκη στο Grand Hotel Palace με την συμμετοχή και την στήριξη του κέντρου μας. 
 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ: Η άρθρωση του ώμου είναι ιδιαίτερα επιρρεπής σε τραυματικές κακώσεις ιδιαίτερα σε άτομα με δραστηριότητες άνω του επιπέδου του ώμου. Μια από τις πιο συχνές με την οποία έρχεται συχνά αντιμέτωπος ο φυσικοθεραπευτής είναι το σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης (SIS) που προκαλείται από την σταδιακή ελάττωση του υπακρωμιακού χώρου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι αναφερθούν και μελλοντικά να αποφευχθούν λάθη κατά τη διάρκεια αποθεραπείας, τα οποία θα οδηγήσουν σε μια αποτυχημένη αποκατάσταση.
 
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΘΕΜΑΤΟΣ: Τα σημεία και τα συμπτώματα της προστριβής ποικίλουν, από ήπιο πόνο κατά τη δραστηριότητα, χωρίς απώλεια μυϊκής δύναμης έως εκφυλιστικές αλλαγές και πλήρη ρήξη του μυοτενόντιου πετάλου. Σε αυτά τα συμπτώματα καλείται να δώσει λύση ο φυσικοθεραπευτής σε συνεργασία με τον ιατρό, ώστε το πολύτιμο για τον άνθρωπο άνω άκρο, να είναι άκρως λειτουργικό. Σύμφωνα με τις έρευνες τα πιο σημαντικά λάθη στα οποία υποκύπτει η ομάδα αποκατάστασης είναι η αδυναμία ολοκληρωμένης αξιολόγησης, η αδυναμία επιλογής των κατάλληλων ασκήσεων καθώς και η αποτυχία ελέγχου του πόνου. Αυτό έχει ως επακόλουθο μια ελλιπής και ανεπαρκής παρέμβαση που αδυνατεί να εκπληρώσει τους στόχους του εκάστοτε ασθενή. Ένα σημαντικό εργαλείο πρόληψης που προτείνεται είναι η συχνή- λεπτομερής επαναξιολόγηση ειδικότερα όταν ο ασθενής μεταβαίνει στο επόμενο στάδιο.
 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι παγίδες μιας λανθασμένης παρέμβασης συναντώνται σε όλα τα στάδια της αποκατάστασης. Ο φυσικοθεραπευτής καθώς και όλη η ιατρική ομάδα θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα λεπτομερείς καταγράφοντας πάντα τη πρόοδο του ασθενή και αφιερώνοντας το κατάλληλο χρόνο σε κάθε ασθενή ξεχωριστά.